NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
DWA LATA TEMU
Często nie dostrzegamy znaczenia danej chwili.
Dopiero później widzimy, jak była ważna.
Jebać pasy.
Co teraz?
Musimy znaleźć coś w okolicy. Coś miłego.
Jasna cholera.
Włamanie to najlepsza opcja?
Chyba on tu mieszka.
Możemy tu odpocząć.
Czasem myślę, że mogłabym pokochać Jamesa.
Przebywając z Alyssą, zacząłem coś czuć.
- Jak tu weszłaś? - Proszę, nie.
Zamierzał cię skrzywdzić.
Jedź, kurwa!
Ja go zabiłem. Ona jest niewinna.
Mów, że to ja. Nic ci nie zrobią.
- Policja! - James!
OBECNIE
Bonnie.
To ty.
Jestem Ray. Chodziliśmy do tej samej klasy.
Nosiłem opaskę na oko.
Rzeczywiście.
I jeszcze to.
Co słychać?
- Masz dzieci? - Nie.
- Wzięłaś ślub? - Nie.
To co porabiałaś?
- Byłam w więzieniu. - Rozumiem.
A za co?
Zabiłam kogoś.
Celowo.
No tak.
Ja pierniczę.
Dałem się nabrać.
Serio.
- Te twoje dziwne żarty. - Tak.
Zaraz znowu kogoś zabiję.
- Reklamówkę? - Nie.
Na razie.
Od dziecka wiedziałam, czym jest kara.
Wymierza się ją z miłości.
- Austria? - Wiedeń.
Chiny?
Pekin.
Demokratyczna Republika Konga?
Kinszasa.
Łotwa?
Kijów.
Jakbyś dała mi w twarz.
Mama chciała, żebym poszła na studia.
Ona nie mogła przez ciążę.
Przeze mnie.
Byłam najważniejsza.
Znowu dorsz?
Dobrze robi na synapsy.
Tata dużo pracował w ogrodzie.
Gdy miałam 17 lat, zwolnili go.
By to ukryć,
codziennie wychodził i cały dzień jeździł autem.
Gdy mama poznała prawdę, zdenerwowała się.
Potem tata nas zostawił.
Idę...
Idę kupić mleko.
Mówiła, że to dobrze.
Mamo?
Mogła skupić się tylko na mnie.
Skąd to masz?
Znalazłam ją.
Wiesz, kto tego używa?
Dziwki.
Dziwki nie zdają egzaminów.
Zjedz ją.
Co?
Zjedz...
ją.
Całość.
Życie bywa trudne.
Dobrze przeżuj.
Mama mnie przygotowała.
Pojebuska.
Nauczyła, jak radzić sobie z ludźmi.
Muszę cię zawiesić.
Dobrze.
- Mogę go wziąć? - Nie.
Gdy miałam 18 lat, oblałam egzaminy.
Mama nie była zła.
Trzy piątki.
To dobrze.
I tak poszłam na uczelnię.
Dziękuję.
Zatrudnili mnie.
Też tu studiujesz?
Drobna decyzja może mieć poważne konsekwencje.
Tak.
Spoko.
Bardzo poważne.
Mogę?
To podręcznik na ten semestr.
Siedź.
Zaczynajmy.
Foucault to żenada.
W ogóle nie ma klasy.
Wolność to nasza reakcja na to, co nas spotyka.
Sartre.
Bądźcie bohaterami własnych opowieści.
Musi je zainicjować akt intelektualnego sprzeciwu.
Czytajcie Maxa Webera,
Ervinga Goffmana.
A współczesne spojrzenie?
Ten gość jest niezły.
Nie jesteś studentką.
Tylko tu pracujesz.
Inni zasłużyli na udział w moich zajęciach.
Ty nie.
Nie chcę cię tam więcej widzieć.
Czasem twój potencjał komuś umyka.
Trzeba go więc pokazać.
Ty to zrobiłaś?
To ludzkie gówno?
Tak.
Twoje?
Być może.
Możesz chodzić na zajęcia pod jednym warunkiem.
Jakim?
Będziemy spotykać się na drinku raz w tygodniu.
Dobrze.
W końcu miałam przed sobą przyszłość.
To miłe uczucie.
Zapraszam.
Usiądź.
Smakuje ci?
Niezbyt.
No dobrze.
Opowiedz o sobie.
Nie.
W porządku.
Czemu chciałaś chodzić na zajęcia?
Byłam ciekawa.
Czego?
Jaki jest sens...
wszystkiego.
Dlaczego nie studiujesz?
- Jesteś bystra. - Oblałam egzaminy.
Egzaminy tylko określają różne poziomy mierności.
Wybitni ludzie źle w nich wypadają.
Ja również.
Jesteś przepiękna.
Wiesz?
Ludzie ci to mówią?
Jesteś jak mały łosoś.
Słucham?
Wolisz płynąć pod prąd.
Rozbierzemy się?
Wróć taksówką.
Dziękuję.
Wiesz co?
Co?
Mógłbym się w tobie zakochać.
Czy to już?
Co?
Zakochałeś się?
Prawie.
Ale na dziś wystarczy.
Te są do zwrotu, a tę wypożyczam.
To świetna książka.
Moja ulubiona.
Znasz niemiecki?
- Tak. - Fajnie.
Spoko.
Dzięki.
Kto to był?
Potencjalny chłopak.
Chce mnie jutro wziąć na fondue.
Pójdziesz?
Lubię ser.
Chciałbym zrobić ci zdjęcia.
Co?
Przyjdź do mnie jutro.
A może dziś?
Dziś nie mogę.
Gdy się czegoś pragnie, trudno jest czekać.
Człowiek się niecierpliwi.
Kim ona jest?
- Nie chciałem cię martwić. - Czym?
Przychodziła na wykłady.
Nie znałem jej imienia. Przyszła tu parę tygodni temu.
Byłem głupi.
Zgodziłem się na rozmowę.
Mówiła, że chodzi o jej egzaminy.
Uwierzyłem jej.
Zakochała się.
A teraz zmyśla te kłamstwa.
Grozi mi.
Rozpowie, że ją skrzywdziłem.
Chce zniszczyć mnie, moją pracę. Wszystko.
To wariatka.
Czyli to nieprawda?
Jeszcze pytasz?
- Nie chciałam... - Wyjdź.
Wynocha!
Miłość pozwala odróżnić dobro od zła.
A złe czyny muszą zostać ukarane.
Pogotowie?
Doszło do wypadku.
TO JUŻ, KOCHAM CIĘ. CLIVE.
Chciałeś, bym opowiedziała o sobie.
Odmówiłam.
Opowiem ci teraz.
Od dziecka wiedziałam, czym jest kara. Wymierza się ją z miłości.
Kiedyś myślałam, że nie istnieję.
Jakbym składała się z pustki.
Ale dzięki miłości pustkę pochłania poczucie czegoś,
a je pochłania poczucie wszystkiego.
Pochłonąłeś mnie...
i dałeś mi wolność.
DZIĘKUJĘ. TWÓJ MAŁY ŁOSOŚ.
Tu jest bezpiecznie?
Nie widać alarmu.
Wszędzie kurz, więc sprzątaczka nie wpada.
Poczta.
Z całego tygodnia.
Włamanie to najlepsza opcja?
ZWROT DO NADAWCY
Co?
Dzień dobry.
Zastałam Alyssę?
Napisy: Przemysław Żbikowski